Krew jest siłą natury, witalną charyzmą, która chroni nas od niepamiętnych czasów. Zwykła kropla krwi, na tyle mała, że nie można jej zobaczyć gołym okiem, zawiera pełny kod genetyczny ludzkiego istnienia. Matryca DNA jest nietknięta i odtwarzana w nas bez końca – poprzez naszą krew.

Krew zawiera także wieki pamięci genetycznej – bity i fragmenty specyficznego oprogramowania, przekazanego nam przez przodków w formie kodu, który od wieków próbujemy odczytać. Jeden taki kod ukryty jest w naszej grupie krwi. Może jest to najważniejszy kod, który należy odcyfrować, by rozwikłać sekrety krwi i jej niepodważalną rolę w naszej egzystencji.

Dla oka „nieuzbrojonego” krew jest jednolitym czerwonym płynem, ale pod mikroskopem widać, że składa się ona z wielu różnych elementów. Soczyście czerwona komórka krwi zawiera specjalny typ żelaza, które służy naszemu organizmowi do przenoszenia tlenu i nadaje krwi charakterystyczny kolor. Białe komórki krwi, dużo mniej liczne niż czerwone, przemieszczają się w strumieniach naszej krwi jak zawsze czujni żołnierze, chroniąc nas przed infekcją.Ten złożony, żywy płyn zawiera także białka, które dostarczają tkankom składników odżywczych, płytki pomagające krzepnąć oraz plazmę zawierającą podstawowe elementy naszego układu odpornościowego.

Dlaczego grupa krwi jest tak ważna?

Jaką rolę odgrywała i odgrywa ona w naszym przetrwaniu?

Grupa krwi jest kluczem do całego układu odpornościowego organizmu. Kontroluje ataki wirusów, bakterii, różnych infekcji, związków chemicznych, stresu i wielu innych intruzów i stanów, mogących naruszyć układ immunologiczny.Słowo immunologiczny pochodzi z łacińskiego „immunis”, które to pojęcie oznaczało miasto w Imperium Rzymskim, od którego nie żądano płacenia podatków. Układ odpornościowy działa tak, aby określać, kto jest wrogiem, a kto przyjacielem twego organizmu. Jest to zasadnicza funkcja, ponieważ bez niej układ odpornościowy mógłby zaatakować własne tkanki przez pomyłkę lub pozwoliłby wniknąć niebezpiecznym organizmom do ciała. Mimo całej swojej złożoności, układ odpornościowy ma dwie podstawowe funkcje: rozpoznanie „nas” i niszczenie „ich”. W tym względzie organizm działa jak wielkie przyjęcie tylko dla zaproszonych. Jeśli gość okaże właściwe zaproszenie, strażnicy pozwolą mu wejść i się zabawić. Jeśli gość nie ma zaproszenia lub okazał sfałszowane, zostanie usunięty.

Natura wyposażyła nasz układ odpornościowy w bardzo wymyślne metody określania, czy substancja w organizmie jest obca, czy nie. Jedna metoda to markery chemiczne zwane antygenami, które znajdują się na komórkach naszego organizmu. Każda forma życia, od najprostszego wirusa aż do człowieka, ma unikatowe antygeny, które są jak chemiczny odcisk palca. Jeden z najpotężniejszych antygenów to ten, który określa grupę krwi. Antygeny każdej grupy krwi są tak czułe, że kiedy działają efektywnie, są najlepszym strażnikiem bezpieczeństwa układu odpornościowego. Kiedy twój układ odpornościowy wychwytuje coś podejrzanego (tj. obcy antygen z bakterii), jedną z pierwszych rzeczy, której poszukuje, jest antygen twojej grupy krwi, aby mu podpowiedział, czy intruz to przyjaciel czy wróg.

Każda grupa krwi ma inny antygen o specyficznej strukturze chemicznej. Grupa krwi bierze nazwę od antygenu grupy krwi, który masz „zapisany” w czerwonych komórkach krwi.Struktura chemiczna grup krwi przypomina pewnego rodzaju anteny nadawcze, promieniujące z powierzchni naszych komórek w daleką przestrzeń.

• Te anteny składają się z długich łańcuchów wielokrotnie złożonego cukru zwanego fukozą, który sam tworzy najprostszą z grup krwi – 0. Pierwsi odkrywcy grupy krwi dali jej symbol 0. Ta antena służy jako baza dla innych grup krwi – A, B i AB.

• Grupa krwi A powstaje wówczas, gdy do fukozy dodawany jest inny cukier, zwany N-acetylogalaktozaminą. Tak więc fukoza plus N-acetylogalaktozamina to grupa krwi A.
• Grupa krwi B, także oparta na antygenie 0 lub fukozie, ma dołączony jeszcze inny cukier, zwany D-galaktozaminą. Tak więc fukoza plus D-galaktozamina tworzą grupę krwi B.

• Grupa krwi AB opiera się na antygenie 0, fukozie oraz dwóch cukrach, N-acetylogalaktozaminie i D-galaktozaminie. Tak więc fukoza plus N-galaktozamina plus D-galaktozamina tworzą grupę krwi AB.

Zazwyczaj kiedy ludzie podają swoją grupę krwi, mówią: „mam A dodatnią” lub „mam 0 ujemną”. Te odmiany lub podgrupy w grupach krwi odgrywają stosunkowo niewielką rolę. Ponad 90 procent wszystkich czynników grupy krwi związanych jest z tym, czy posiadasz grupę krwi – 0, A, B lub AB.

ANTYGENY TWORZĄ PRZECIWCIAŁA (INTELIGENTNE BOMBY UKŁADU ODPORNOŚCIOWEGO)

Gdy antygen grupy krwi odkrywa, że do układu wtargnął obcy antygen, pierwszą rzeczą, jaką robi, jest wytworzenie przeciwciał do tego antygenu. Te przeciwciała to wyspecjalizowane związki chemiczne produkowane przez komórki układu odpornościowego, a ich rola to atakowanie i swoiste oznakowanie obcego antygenu po to, by go zniszczyć. Przeciwciała działają niczym bomby inteligentne używane w wojsku. Komórki naszego układu odpornościowego wytwarzają mnóstwo różnorodnych przeciwciał, a każde jest tak specyficznie zaprojektowane, by zidentyfikować i zaatakować jeden konkretny obcy antygen. Między układem odpornościowym a intruzami, którzy próbują zmienić lub zmutować swoje antygeny w jakąś nową formę, której nasz organizm nie rozpozna, toczy się nieustanna wojna. Układ odpornościowy odpowiada na te wyzwania poprzez wciąż rosnący zapas przeciwciał.Kiedy przeciwciało napotyka antygen intruza mikroba, zachodzi reakcja zwana aglutynacją (zlepianiem, sklejaniem). Przeciwciało przyłącza się do antygenu wirusa i czyni go bardzo lepkim. Kiedy komórki, wirusy, pasożyty i bakterie są zaglutynowane, sklejają się z sobą i grupują, co czyni zadanie usunięcia ich znacznie łatwiejszym. Ponieważ mikroby muszą polegać na swojej umiejętności wymykania się, jest to potężny mechanizm obronny.System antygenów i przeciwciał grupy krwi ma jeszcze inne zadania poza wykrywaniem mikrobów i innych intruzów. Prawie sto lat temu dr Karl Landsteiner, wybitny austriacki lekarz i naukowiec, odkrył, że grupy krwi wytwarzają przeciwciała na inne grupy krwi. Jego rewolucyjne odkrycie wyjaśniło, dlaczego niektórzy ludzie mogą wymieniać między sobą krew, podczas gdy inni nie. Do czasów dr. Landsteinera transfuzje krwi były robione na chybił trafił. Czasami „zadziałały”, a czasami nie i nikt nie wiedział dlaczego. Dzięki dr. Landsteinerowi wiemy, które grupy krwi są rozpoznawane jako przyjazne przez inne grupy krwi, a które są rozpoznawane jako wrogie.

Dr Landsteiner odkrył, że:

• Grupa A posiada przeciwciała przeciwne B. Grupa B zostanie odrzucona przez grupę A.
• Grupa B posiada przeciwciała przeciwne A. Grupa A zostanie odrzucona przez grupę B.

Tak więc grupy A i B nie mogą nawzajem wymieniać krwi.

• Grupa AB nie posiada żadnych przeciwciał. Uniwersalny biorca, przyjmie każdą inną grupę krwi! Lecz posiada ona zarówno antygeny A jak i B, zostanie więc odrzucona przez wszystkie inne grupy krwi.

Grupa AB może więc przyjmować krew od każdego, lecz nie może przekazać krwi nikomu innemu. Poza inną grupą AB, oczywiście.

• Grupa krwi 0 nosi przeciwciała przeciwne A i B.

Grupy A, B i AB zostaną odrzucone. Grupa 0 nie może przyjmować krwi od nikogo innego, poza inną grupą 0. Lecz będąc wolna od antygenów A i B, grupa 0 może przekazywać krew każdemu innemu. Grupa 0 jest uniwersalnym dawcą!